Een pagina met kleurrijke en belangrijke lieratuur uit Nigeria.

Onder andere ga ik hier boeken bespreken van Buchi Emecheta, Chimamanda Adichie, Chinua Achebe, Ben Okri en om te beginnen Sefi Atta.

Everything good will come

Sefi Atta

Dit is het levensverhaal van twee heel verschillende jonge Afrikaanse vrouwen die leven in Nigeria van 1971-1995.

Enitan groeit op in Nigeria, 11 jaar na de onafhankelijkheid. We volgen haar vanaf 1971, als ze vriendschap sluit met haar buurmeisje Sheri, tot 1995, als ze 35 is en een kind verwacht. Beide meisjes groeien op in een welvarende buurt in de hoofdstad Lagos. Enitan kan het goed vinden met haar vader, een advocaat, maar minder met haar fanatiek religieuze moeder. Haar vriendin wordt vrijer gelaten. Sheri is op jonge leeftijd het slachtoffer van een verkrachting door een aantal buurjongens. Dat heeft invloed op de rest van haar leven. De politiek onstabiele situatie in een land waar militairen de dienst uitmaken speelt een grote rol in Enitan's volwassen leven. De schrijfster weet de cultuur, sfeer, smaken, geluiden en geuren van Nigeria zeer levensecht te beschrijven. Ook de twee vrouwen komen realistisch over; ze hebben dezelfde problemen als Westerse vrouwen (man-vrouw relatie, werk-inkomen), maar lopen ook tegen specifiek Afrikaanse problemen aan zoals polygamie en de dwingende tradities. Dit is een waardevolle roman voor een breed publiek over boeiende vrouwenlevens.

Een mooi gedeelte uit deze roman wil ik je niet onthouden over het beeld van Afrika dat wij hebben en het beeld van de schrijfster zelf:

" After I'd come to terms with how polite I was being, I became incensed at a world that was impolite to me. Books that described a colonial Africa so exotic I would want to be there myself, in a safari suit, served by some silent and dignified Kikuyu....Or a dark Africa , with snakes and vines and ooga-booga dialects. My Africa was a light one, not a dark one; there was so much sun. An onslaught of sensations...like eating an orange.. stringy mushy, tangy, bitter, sweet. The pulp, seeds, segments, skin. The sting in your eyes. The long lasting smell on your fingers..".

Sefi Atta is van Nigeriaanse afkomst. Ze werd opgeleid in Nigeria, Engeland en de Verenigde Staten waar ze na haar accountantsdiploma een cursus creatief schrijven volgde aan de Antioch University, Los Angeles. Verschillende van haar korte verhalen verschenen in de Los Angeles Reviewen de Mississipi Review . Ze schreef voor de BBC verschillende radiohoorspelen en ze won de Wole Soyinka Prize for Literature in Afrika voor deze debuutroman. Op het moment woont Sefi Atta in Mississippi.

Over het schrijven van haar roman zegt ze het volgende in een interview met journalist Ike Anya: "My stories begin with daydreams. As an accountant, I often daydreamed because my work was so dry. I became a functioning daydreamer. No joke, because my mind has to wander and play in order to create and it is hard to justify sitting around looking like I'm doing absolutely nothing. These days, I can actually carry on conversations and daydream at the same time. Also, being an auditor is like being part nosy parker and part tell tale tit. That basically summarizes my writing life. I know there is an accounting principle or something called the true and fair view, but it would be bordering on pretentious to say that is what I'm trying to achieve when I write. I'm not sure what I would be writing about if I didn't have a regular job for years. I took my first writing class while I was working as an accountant in New York. I always say I drifted into the class, but I may have been looking for a creative outlet. I'd just sat my professional exams after moving to America and having a baby. Anyway, I couldn't stop writing after that and it made sense because I'd always been fascinated by creative people, in awe of them. Sometimes, I'm an obsequious mess when I meet artists I admire. Some of my childhood memories are ethereal because of my association with artists. My mother's sister Shade Thomas was a fashion designer. I still remember the smell of her boutique and her gold embroidered caftans, and I would get so excited whenever we visited Ben Enwonwu at his house by the Lagos lagoon with all his paintings and sculptors. He was my parents' friend and to me he was like a great genie, with his beard and his laugh. I also remember going with my mother to a studio where Buraimoh worked and he had all these colorful beaded mosaics. The place was a magical grotto. I pay tribute to these childhood memories in the novel." Veel vaan Sefi Atta's rijke en kleurrijke herinneringen vind je terug in deze roman.

Meer informatie over deze interessante nieuwe schrijfster kun je vinden op haar website: www.sefiatta.com