Michael Faber is van Nederlandse afkomst en heeft al een aantal titels op zijn naam staan. Met dit boek breekt hij door bij het 'grote' publiek. Zijn vorige boeken hebben een beetje een thiller-achtige kant, vooral 'Onderhuids' geschreven in 2000. Dat boek zou je zelfs een science fiction verhaal kunnen noemen met een zeer bizarre vrouw als hoofdpersoon. Nieuwsgierig? Lezen dan maar.

The Crimson petal  is een totaal ander boek. Het speelt zich af in de Victoriaanse tijd, in Londen. Hoofdpersoon is de prostituee, Sugar, die kennismaakt met een egoistische en door haar geobsedeerde parfumfabrikant,William. Belangrijke personages zijn verder William's vrouw Agnes en broer Henry en Emmeline, een actieve christen, die in het geniep verliefd is op Henry. De boeiende persoonlijkheden zorgen ervoor dat je je geen moment verveelt bij het lezen van deze behoorlijk dikke pil. De engelse uitgave heeft maar liefst 836 pagina's. Het boek bestaat uit vijf delen, net als de Victoriaanse romans, die vaak werden geschreven feuilletonvorm: The streets, The house of ill repute, The private rooms and the public haunts, The bosom of the family   en The world at large.  De sfeer in het boek komt zeer authentiek over. Persoonlijke hygiene was in die tijd geen prioriteit; het ging er meer om hoe je eruit zag dan of je stonk of niet. Faber weet dit soort historische gegevens mooi te verwerken; bijvoorbeeld als William letterlijk lijdt onder het feit dat hij een hoed op heeft die volgens hem totaal uit de mode is. Vervolgens volgen we hem op zijn weg naar de leverancier van de juiste modieuze hoeden. Ook het doen en laten van de dames van lichte zeden wordt zeer platisch beschreven; het wassen met zinksulfaat na de daad, het luchten van de lakens en de stank van ongewassen lijven… Je moet er een beetje tegen kunnen maar het wordt nergens ranzig. Integendeel, de sfeerbeschrijvingen zijn een essetieel onderdeel van deze roman.
In een artikel van Stine Jensen in het NRC zegt Faber het volgende over het schrijven van The crimson petal : Ik verslond Charles Dickens en George Eliot. Hun romans zijn complex, gelaagd en spannend vanwege de vele cliffhangers. Ik wilde ook zoiets maken. Niet een pastiche maar een echte Victoriaanse roman. Dat het tien jaar duurde voordat ik de eerste versie afhad kwam doordat er zoveel in mijn persoonlijke leven gebeurde. Het succes van dit soort romans, zegt Faber, heeft misschien te maken met het begin van het nieuwe millennium. Mensen verlangen naar een soort diepgang en ze gaan terug naar het verleden om dat te vinden. Faber zegt vooral beinvloed te zijn door de schrijver Bruno Schulz, en niet door Dickens zoals veel resencenten denken. Veel mensen hebben na het lezen van het open einde, gezeurd bij de schrijver om een vervolg. Dat komt er niet. In het echte leven, zegt Michael Faber, zijn er ook vaak losse einden.
Hopelijk kunnen we van zijn hand meer van dit soort geweldige verhalen verwachten en duurt het geen tien jaar tot zijn volgende uitgave. The Crimson petal  wordt in de toekomst verfilmd met Kirsten Dunst in de hoofdrol.

michael faber     de fahrenheit-tweeling