Een aanvulling op het onderstaande artikel van mijn collega Melanie!

Sarah Bolton & Elly Griffiths
Nieuwe archeothrillers

Het is een tijdje stil geweest op het terrein van het veenlijkthriller-genre, of ruimer genomen, de archeo-thriller, ten minste wat betreft boeken waarin zoals gezegd veenlijken en/of opgravingen centraal staan. Met smart wacht ik op de derde thriller van Erin Hart, die zo mooi een zaak uit het verleden verbond met een recente zaak, met als verbindende factor, jawel, een veenlijk. Haar twee boeken (Haunted ground en Lake of sorrows) hebben ook nog een sympathieke, ietwat excentrieke, vrouwelijke hoofdpersoon, die geheimen uit haar eigen verleden meedraagt, pathologe Nora Gavin (die samenwerkt met forensisch archeoloog Cormac Maguire).
De Iers-Keltische achtergrond, die ook een belangrijk onderdeel vormt van de aantrekkingskracht van deze verhalen op mij, is ook te vinden in twee boeken van Patrick Dunne: Keltisch graf en De Lazarusbel. Archeologe Illaun Bowe is zijn hoofdpersoon. Maar helaas, net als bij Erin Hart bleef het bij Patrick Dunne bij twee boeken Hart schijnt nog steeds aan haar derde te werken, en van Dunne is waarschijnlijk wel meer werk, maar onvindbaar of moeilijk te bestellen en zeker niet vertaald.

In 2008 echter debuteerde Sharon Bolton met het boek Sacrifice (Offerande), dat begint met de vondst van een gemummificeerd lijk met in de rug gekerfde runen. Shetlandse legenden staan centraal in het verhaal, en de hoofdpersoon, verloskundige Tora Guthrie, gaat helemaal alleen op onderzoek uit. Bijna een veenlijkthriller dus, eveneens een archeothriller te noemen en wel een heel verdienstelijke! In 2009 verscheen het tweede boek van Bolton: Awakening (Bezwering), waarin een andere, beschadigde vrouwelijke hoofdpersoon, dierenarts Clara Benning, allerlei mysteries ontrafelt rond een geheimzinnige slangenplaag in een pittoresk Engels dorpje. Geen veenmoeras, laat staan een veenlijk te bekennen ditmaal, maar wel een superspannend verhaal, met in het middelpunt een vervallen en leegstaand landhuis, ook een van mijn favoriete elementen in spannende literatuur, maar dit terzijde. Bij beide verhalen blijkt uiteindelijk dat het verleden invloed uitoefent op gebeurtenissen in het heden, en dat er een rechtstreeks verband bestaat.

In ieder geval werd de 'honger' naar archeothrillers op deze manier een beetje gevoed, maar toen kwam in hetzelfde jaar zomaar uit het niets het boek The crossing places (Dodencirkel) van debuterend schrijfster Elly Griffiths! Het boek waar ik zo lang op had gewacht! Met als ondertitel (bij de Nederlandse vertaling): een verraderlijk moeras geeft zijn gruwelijke geheim prijs... Het verhaal leest supersnel, zodat ik het helaas in iets meer dan een dag alweer uit had.. Maar hopelijk kunenn we snel een nieuw boek verwachten van Griffiths, die als grote inspiratiebron haar man noemt, die archeoloog is. Haar tante vertelde haar van kindsaf over de mythes en legenden van de Norfolkse moerassen, de plek waar Dodencirkel zich afspeelt.
De hoofdpersoon is ook ditmaal een alleenstaande, intelligente vrouw, Ruth Galloway, die docente forensische archeologie is aan de University of North Norfolk. Ze woont met twee katten, Flint en Sparky, aan de rand van de afgelegen en verlaten Saltmarsh, een indrukwekkend moerasgebied in Norfolk, dat grenst aan de Noordzee. Ruth heeft tien jaar eerder meegewerkt aan de opgraving van een paleolithische palencirkel in het moeras, en nu is op dezelfde vindplaats een kinderskelet gevonden. Dit skelet blijkt tweeduizend jaar oud te zijn, tot grote teleurstelling van inspecteur Harry Nelson, ook een interessant en sympathiek personage, die de hulp van Ruth had ingeroepen. Hij had gehoopt dat de beenderen van Lucy waren, een vijfjarig meisje dat al tien jaar vermist wordt. Sinds haar verdwijning krijgt Nelson brieven over Lucy met bizarre verhalen vol verwijzingen naar offerrituelen en met Keltische en Bijbelse teksten. Ruth buigt zich over deze brieven en probeert de teksten te ontleden. Dan verdwijnt er opnieuw een meisje en Nelson ontvangt weer een brief. Ruth zit dan al tot over haar oren in het onderzoek, en werkelijk iedereen lijkt verdacht. Een ex-vriend die ook bij de opgraving aanwezig was tien jaar geleden, en nu opeens op haar stoep staat. Haar voormalige mentor die heel wat te verbergen blijkt te hebben en anders in elkaar blijkt te zitten dan ze altijd had gedacht. Een geheimzinnige buurman die het moeras op zijn duimpje kent en waarmee ze in vijf jaar tijd nauwelijks een woord gewisseld heeft enzovoort. Elly Griffiths zet je steeds op het verkeerde been, en verwerkt daarnaast in het boek interessante prehistorische en Keltische wetenswaardigheden. Niet vreemd dat Dodencirkel vier sterren (van de vijf) heeft gekregen in de VN Thrillergids van dit jaar! Niet vreemd, maar wel een hele eer, voor een debuterend auteur, in een genre dat de VN Thrillergids altijd wat lacherig heeft benaderd.

Het wachten is nu op het tweede boek van Griffiths, en ik ben er vrij zeker van dat dat een vervolg zal zijn op dit boek, met eveneens Ruth Galloway in de hoofdrol, aangezien er genoeg losse eindjes zijn overgebleven in Dodencirkel!
Om helemaal in de sfeer te komen, of na lezing van het boek te blijven, adviseer ik om een kijkje te nemen op de website van Griffiths: www.ellygriffiths.co.uk.

Veenlijkthrillers en archeo-crime
A death from the past, A mystery for the present, A murder in the future

Melanie Schaalma

Van mijn jeugdige interesse voor dinosaurussen, fossielen en de eerste mensen was het een kleine stap naar mummies en uiteindelijk veenlijken. In de meeste boeken over de prehistorie of over de vroegste periodes van de geschiedenis van de mensheid wordt aandacht besteed aan menselijke, lichamelijke overblijfselen in welke vorm dan ook. Mummies hebben natuurlijk het voordeel boven skeletten dat het vlees er nog enigszins aanzit en je je zo een beeld kunt vormen van hoe de betreffende persoon er ooit uitgezien moet hebben. Ditzelfde geldt voor lijken die in veenmoerassen zijn gevonden. Veenlijken zijn echter naar mijn mening mysterieuzer dan mummies: vaak zijn de personen het slachtoffer geweest van rituele offers, of ze zijn ter dood gebracht en zijn vervolgens gewurgd, met doorgesneden keel of met een ingeslagen schedel in het moeras gedumpt. Daarnaast komt mummificering meestal in droge, warme gebieden voor, of in heel koude regio's, zoals de beroemde bevroren Inca-mummies die gevonden zijn op hoge bergtoppen van de Andes.
Veenlijken worden aangetroffen in de uitgestrekte en eeuwenoude veengebieden van Engeland, Ierland, Denemarken en ook Nederland (het meisje van Yde!), dus wat dichter bij huis.

Hoe dan ook, mijn verzameling boeken over dit onderwerp groeide gestaag. (Een aanrader voor geïnteresseerden: The Mummy Congress van Heather Pringle en Earthly remains van Chamberlain.)
Daarbij kwam later mijn voorliefde voor thrillers (toch weer dode lichamen), en dan met name de zogenaamde 'forensische' thrillers: dit zijn verhalen waar een forensisch patholoog, vaak samen met een detective, de hoofdpersoon is en waarin de toedracht van de moord en de motieven van de moordenaar bekend worden na laboratorium-onderzoek (met uiteraard plastische beschrijvingen van autopsies). Ik denk hierbij aan de reeks rond pathologe Kay Scarpetta van Patricia Cornwell. Een dergelijke patholoog houdt zich voornamelijk bezig met verse lijken, maar er is een ander soort expertise vereist als er sprake is van (fragmenten van) botten, gemummificeerde lijken of lichamen die uit het veen komen (of delen daarvan, bijvoorbeeld een hoofd). Dan is er behoefte aan een forensisch antropoloog of archeoloog. Binnen het thrillergenre zijn er natuurlijk veel verschillende soorten: de medische thriller, de financiële thriller, de historische, de literaire, en zoals gezegd de forensische thriller. Maar een subdivisie van de forensische thriller is dan de veenlijkthriller, of, aangezien er niet in elk verhaal waarin archeologische opgravingen, relikwieën en ruïnes voorkomen ook een veenlijk zit, de archeo-thriller.

Bodies in the bog

Mijn eerste kennismaking met deze stroming was via de boeken van Erin Hart. Zij laat haar verhalen afspelen in het Ierse landschap, dat doordrongen is van een heidense, oeroude, geheimzinnige atmosfeer. Veel Keltische elementen, folklore, legenden, maar ook de pubs, de muziek en het onstuimige weer zorgen voor een pakkende combinatie met de forensische en archeologische wetenswaardigheden, natuurlijk met name over veenlijken.
Het recept in beide boeken van Hart is hetzelfde: er wordt een oud veenlijk gevonden, en daarna een recente met dezelfde (rituele?) verminkingen als de eerste. Vervolgens wordt daar een speurdersduo op losgelaten, bestaande uit een pathologe en een archeoloog (de politie doet op de achtergrond haar eigen onderzoek).
Het eerste boek van Hart is Haunted Ground (Aardedonker) uit 2003. Twee boeren zijn aan het turfsteken in het westen van Ierland en doen een griezelige ontdekking: ze leggen het perfect geconserveerde hoofd bloot van een mooie jonge vrouw met lang rood haar. De Ierse archeoloog Cormac Maguire en de Amerikaanse pathologe Nora Gavin (met Ierse roots) worden ingeschakeld. Tegelijkertijd heropent de plaatselijke politie de zaak van Mina Osborne, een vrouw die twee jaar eerder met haar zoontje spoorloos is verdwenen. Haar echtgenoot is de eigenaar van een groot landgoed, en Cormac en Nora mogen vanuit zijn landhuis onderzoek doen. Er volgen bedreigingen, vreemde nachtelijke lichten en diefstallen uit de kerk die de spanning opvoeren. Uiteraard voelen Cormac en Nora iets voor elkaar, maar gebeurtenissen uit Nora's verleden remmen haar af.
In Erin Hart's tweede thriller Lake of Sorrows (Waterkoud) wordt iets dieper ingegaan op Nora's familiegeschiedenis. Maar er is ook werk aan de winkel. Dit keer wordt de lezer meegevoerd naar de sombere moerasgebieden, de peat bogs, van County Offaly in hartje Ierland. Nora komt een opgegraven veenlijk onderzoeken dat naar boven is gekomen bij een industriële afgraving. Even later wordt er echter een recenter veenlijk gevonden, met dezelfde meervoudige rituele verwondingen als het eerste lichaam. Er gaan geruchten over een grote goudschat en meerdere mensen die bij het onderzoek betrokken raken worden bedreigd of vermoord. Kortom, heel veel sfeerbeelden omtrent de pagan past van de met bloed doordrenkte geschiedenis van het oude Ierland.
Helaas is er nog geen derde bog crime novel van Erin Hart in aantocht. Volgens informatie op haar website www.erinhart.com is ze druk bezig...

Ondertussen ontdekte ik de in Dublin geboren Patrick Dunne. Zijn boek Keltisch graf (A Carol for the dead, 2005) sprak me, qua (vertaalde) titel natuurlijk meteen aan.
Archeologe Illaun Bowe ontdekt de overblijfselen van een vrouw en een baby in een veenmoeras vlakbij de prehistorische grafplaats Newgrange. (Lees vooral NIET de achterflap van de Nederlandse vertaling, want hier wordt iets onthuld wat de lezer pas aan het eind van het verhaal dient te weten...) Dan wordt een vers lijk gevonden, van de man die een hotel wilde bouwen op de precieze plek waar de andere twee lichamen zijn aangetroffen. Illaun wordt zelfs even verdacht, en dat is voor haar des te meer reden zelf in het onderzoek te duiken, dat inmiddels in volle gang is onder leiding van rechercheur Matt Gallagher. Ze probeert op eigen houtje antwoorden te vinden in het eeuwenoude nonnenklooster Grange Abbey, vlakbij Newgrange. Oudheid en moderne tijd, veel achtergrondfeiten over Newgrange, de winterzonnewende, Ierse folklore en het mooie samenspel van Illaun en Matt doen naar meer smaken.
Gelukkig kwam al snel Dunne's tweede thriller: De lazarusbel (The Lazarus Bell, 2006), met wederom archeologe Illaun Bowe als hoofdpersoon. Geen veenlijk-thema dit keer, maar wel weer veel Ierse/Keltische historie, een aardige dosis lijkenvocht en heel veel archeologie, dus met recht een archeothriller!
Een prachtig bewerkte houten Madonna in een loden kist wordt gevonden op een historische begraafplaats voor pestlijders. Een routineklus voor Illaun, tot er een zwarte vloeistof op een van haar medewerkers terecht komt. Deze zit al snel onder de etterende zweren. Hysterie breekt uit en het dorp komt onder quarantaine. Illaun gaat op onderzoek uit, maar dan vertoont een jongetje opeens dezelfde symptomen...
De eerste thriller van Dunne speelde zich af tijdens de bitter koude wintermaanden, in dit verhaal lopen de zomertemperaturen hoog op. Om de ellende compleet te maken wordt een mensenromp gevonden in de rivier de Boyne. En er verschijnt iemand ten tonele met een ietwat ongezonde belangstelling voor het Madonnabeeld...
Ik wacht nu met spanning op Dunne's derde boek, hopelijk weer met archeologe Illaun Bowe!

top

De volgende twee boeken die ik zal bespreken zijn geschreven door twee vrouwen die hogelijk gewaardeerd worden in het thriller-genre: Val McDermid en Carol Goodman. In hun meest recent verschenen thrillers vormt een veenlijk de aanleiding tot het verhaal of speelt het een sleutelrol.
Val McDermid, geboren in Schotland, is vooral bekend om haar serie rond daderprofileerder Tony Hill en inspecteur Carol Jordan, fantastisch verfilmd voor TV door de BBC. Ze publiceert ook stand-alone's, boeken die geen deel uitmaken van een reeks en een afgerond verhaal vormen (onder meer A place of execution en The distant echo).
In 2006 verscheen weer zo'n stand-alone:The Grave Tattoo (Zeemansgraf), dat begint met de vondst van een 150 jaar oud veenlijk in het Lake District. Het lijk is bedekt met vreemde tatoeages. Is het een zeeman die na de 18e-eeuwse muiterij op de Bounty naar Engeland is teruggekeerd? Geruchten gaan dat deze man het ware verhaal over die geschiedenis heeft doorverteld aan zijn jeugdvriend, de dichter William Wordsworth.
Literatuurwetenschapper en Wordsworth-deskundige Jane Gresham is ervan overtuigd dat een geheim manuscript over deze gebeurtenissen te vinden moet zijn in haar geboortedorp. Maar iedereen die ze inschakelt bij haar speurtocht, sterft kort daarna. En er zijn meer kapers op de kust.
Tussen de hoofdstukken door die in het heden spelen, met onder meer Jane Gresham's literaire onderzoek, het forensische onderzoek naar het veenlijk en andere wendingen, vind je delen van het historische manuscript waarnaar gezocht wordt. Dit alles doorspekt met allerlei nieuwe feiten op literair-historisch en archeologisch gebied en natuurlijk heel veel spanning.

De Amerikaanse Carol Goodman heeft al drie sfeervolle 'thrillers' geschreven (tussen aanhalingstekens, want echt nagelbijtend spannend zijn ze niet, wel af en toe sinister en geheimzinnig en heel atmosferisch): The Lake of Dead Languages (Het meer van de meisjes), The Seduction of Water (De schaduw van mijn moeder) en The Drowning Tree (De verdronken tuin).
Opvallend is dat het element water in elk van haar boeken een centrale rol speelt, ook in haar nieuwste verhaal, dat in 2006 verscheen, en dat met recht gothic genoemd kan worden:
The Ghost Orchid (De verborgen orchidee, de vertaling verschijnt in augustus 2007). Het eerste boek was geweldig, de daaropvolgende twee lieten wat spanning betreft te wensen over, maar deze nieuwe vierde is klasse.
Het verhaal is gesitueerd rondom Bosco, een geïsoleerd Victoriaans landhuis in New England. Al 100 jaar is het een verblijfplaats, een artists' retreat, voor kunstenaars die hier, op uitnodiging, in alle rust kunnen werken, onder meer geïnspireerd door de prachtige, maar verwaarloosde tuinen rondom het huis, die vol staan met afbrokkelende beelden en prachtige fonteinen die al heel lang droog staan. De tuinen zijn een eeuw geleden ontworpen door de eigenaresse Aurora Latham.
De hoofdpersoon van het verhaal, schrijfster Ellis Brooks, is één van de uitverkorenen om een seizoen op Bosco te verblijven. Zij is bezig met een roman over de tragische gebeurtenissen van de zomer van 1893, toen de eigenaar, Milo Latham, een medium uitnodigde op Bosco. Het medium, Corinth Blackwell, moest zijn vrouw Aurora helpen in contact te komen met de geesten van hun drie overleden kinderen, die de winter daarvoor waren gestorven aan difterie. De séance liep dodelijk af en Corinth verdween, samen met het vierde, nog in leven zijnde, kind.
Tijdens Ellis' verblijf op Bosco begint ze te vermoeden dat er zich veel meer vreemde zaken hebben afgespeeld. En ze is niet de enige, de andere vier kunstenaars die op Bosco verblijven (een biografe, een landschapsarchitect, een dichter en een schrijver) doen ook bizarre ontdekkingen, onder meer een geheim tunnelstelsel onder de tuinen. Maar ook bewegende beelden, geheime gangen in het huis, vreemde geuren en het geluid van stromend water waar dat onmogelijk is, passeren de revue.
Carol Goodman verwerkte in het verhaal ook enkele legenden van de Indianen die oorspronkelijk in het gebied leefden. Zo 'begroeven' zij speciale doden in diepe veenmoerassen. Deze moerassen, en wat daarin verborgen is, vormen uiteindelijk de sleutel tot alle raadselachtige gebeurtenissen. Een echte aanrader!


Past mysteries, present danger

Zoals ik al eerder opmerkte, zijn er ook talloze thrillers waarin archeologie een rol speelt, maar dan zonder veenlijken. Er zijn momenteel meerdere auteurs die zich hiermee bezighouden, vaak ook vanuit een eigen archeologische/antropologische achtergrond. Allereerst is daar natuurlijk Kathy Reichs, die een hele serie op haar naam heeft staan met forensisch antropologe Temperance Brennan in de hoofdrol. (Deze verhalen zijn, in bewerkte vorm, op televisie te zien in de serie Bones, die gebaseerd is op de boeken van Reichs en waar ze ook aan meeschrijft.) Kathy Reichs is zelf forensisch antropologe bij de gerechtelijke medische dienst van Noord-Carolina en directeur forensische antropologie voor de provincie Quebec in Canada. Ze is ook hoogleraar antropologie aan de Universiteit van Noord-Carolina in Charlotte. Een schrijfster dus met veel kennis van zaken.
Ze verwerkt dit uiteraard in haar boeken, maar ze overvoert de lezer daarbij niet. De boeken zijn los van elkaar te lezen, maar chronologisch leer je de hoofdpersoon het best kennen en leef je ook met haar privé-beslommeringen mee (o.a. haar knipperlichtrelatie met rechercheur Andrew Ryan). Daarnaast zijn de verhalen razend spannend en is Temperance een personage om van te gaan houden.
Déjà dead
Death du jour (Fatale dag)
Deadly decisions (Fatale keuze)
Fatal voyage (Fatale vlucht)
Grave secrets (Fatale geheimen: speelt zich deels af in Guatemala)
Bare bones (Fatale vondst)
Monday mourning (Fatale maandag)
Cross bones (Begraven beenderen: in Israël)
Break no bones (Gebroken)

In de zomer van 2007 zal haar 10e thriller verschijnen: Bones to ashes.
Haar website is zeker de moeite waard: www.kathyreichs.com.

top

De Engelse Beverly Connor is bezig met twee series, rond forensisch archeologe Lindsay Chamberlain (gespecialiseerd in Native America en botten) en rond forensisch antropologe Diana Fallon, directeur van het River Trail Museum of Natural History in Georgia.
Zelf was Connor jarenlang als onderzoekster verbonden aan de vakgroep antropologie van de universiteit van Georgia en ze heeft meegewerkt aan vele archeologische opgravingen. Ze is onder meer gespecialiseerd in het identificeren en analyseren van botten. De hoofdpersonen in haar thrillers zijn dan ook beide professionals die weten waar ze het over hebben.
Interessant is het feit dat in de Lindsay Chamberlain-serie vaak opgravingen plaatsvinden in Indiaanse nederzettingen en op Indiaanse begraafplaatsen. Beverly Connor weet veel over het leven van de oorspronkelijke bewoners van Noord-Amerika en dit verwerkt ze in de verhalen.
De Lindsay Chamberlain Archaeology Mystery-reeks ziet er als volgt uit:
A rumor of bones (Botten liegen niet)
Questionable remains (Graven naar moord)
Dressed to die (Gekleed voor de dood)
Skeleton crew (In gevaarlijk water)
Airtight case (Levend begraven)
Kill site (moet nog verschijnen)

De Diana Fallon Forensic Investigation-serie:
One grave too many
Dead guilty
Dead secret
Dead past (verschenen in maart 2007)

Helaas zijn de boeken over Diana Fallon (nog) niet in het Nederlands vertaald.


Ancient mystery, very modern menace

Naast deze twee bekende namen in het archeo-thrillergenre, wil ik nog graag de aandacht richten op twee minder bekende schrijvers die beide ook een 'bottendetective' als hoofdpersoon van een serie hebben.
Allereerst Sharyn McCrumb; zij heeft enkele murder mysteries geschreven over forensisch antropologe Elizabeth MacPherson. De achtergrond in haar boeken wordt gevormd door de geschiedenis en de folklore van de Appalachen. Elizabeth is een humoristische dame en de boeken worden bevolkt door allerlei aparte types. Het boek Paying the Piper is aan te raden als introductie tot de reeks, hoewel het niet het eerste deel is (ze zijn trouwens heel goed afzonderlijk van elkaar te lezen). Het speelt zich af op een klein Schots eiland waar Elizabeth en een team archeologen bezig zijn met de opgraving van een prehistorische begraafplaats. Dan gaat er een aantal teamleden om onverklaarbare redenen dood en begint Elizabeth zelf ook te vrezen voor haar leven. Is er hier sprake van een eeuwenoude vloek of is er een moderne oorzaak aan te wijzen?
De hele reeks ziet er als volgt uit (niet 1 boek is vertaald in het Nederlands):
Sick of shadows
Lovely in her bones
Highland Laddie gone
Paying the Piper
The Windsor knot
Missing Susan
MacPherson's lament
If I'd killed him when I met him
PMS Outlaws

Aaron Elkins, zelf antropologie-professor, is de schrijver van een reeks thrillers rond 'the skeleton detective' Gideon Oliver. Zeker aan te raden, met kennis van zaken geschreven verhalen die zich op verschillende, exotische, locaties afspelen, en waarin humor ook niet geschuwd wordt.
Tot nu toe verschenen dertien titels, die geen van alle in het Nederlands zijn vertaald:
Fellowship of fear
The dark place
Murder in the Queen's Armes; waarin Gideon, op huwelijksreis met Julie, in Engeland meehelpt met de zoektocht naar de uit een museum gestolen Poundbury Man, een 30.000 jaar oude schedel. Tegelijkertijd wordt bij een Bronstijd-opgraving vlakbij een recent, verminkt lijk gevonden. Een collega schakelt Gideon in...
Old bones
Curses: Gideon en Julie zijn in Yucatán, Mexico, om te assisteren bij de opgraving van een Maya-tempel. Ze vinden een geheime kamer en een eeuwenoud skelet, maar dan lopen de zaken uit de hand. Na de ontdekking van een Maya-inscriptie die een vloek bevat zijn de teamleden hun leven niet meer zeker in de jungle van Mexico. Of zijn de raadselachtige gebeurtenissen toch wetenschappelijk te verklaren?
Icy clutches: in Alaska verdiept Gideon zich in de toedracht van een lawine dertig jaar geleden, waarbij van drie jonge mensen slechts botresten overbleven.
Make no bones
Dead men's hearts (speelt zich af in Egypte)
Twenty blue devils (op Tahiti)
Skeleton dance (mysterie in Frankrijk)
Good blood (Italie)
Where there's a will (Hawaii)
Unnatural selection


En tenslotte: een aanrader van hoge klasse zijn de thrillers van Tony Hillerman, de uitvinder van de American Indian detective novel, met de Native American-detectives Joe Leaphorn en Jim Chee van de Navajo Tribal police in de hoofdrol.
De verhalen spelen zich af in een Navajo-reservaat en bevatten, naast het detective-werk ook Indiaanse legenden, sjamanisme en kleurrijke, sinistere en mysterieuze Indiaanse rituelen en gebruiken.
Voor een volledig overzicht van Hillerman's boeken verwijs ik graag door naar het internet, waar talloze sites te vinden zijn over zijn leven en werk, onder andere www.pbs.org. PBS, een Amerikaanse kwaliteitszender verfilmde 3 van zijn boeken met Adam Beach (Windtalkers) en Wes Studi (de onvergetelijke Magua in The Last of the Mohicans!) in de hoofdrol.
Het boek A thief of time wil ik graag uitlichten, aangezien dat erg goed past bij het genre van de archeo-thriller. In dit verhaal doen de detectives Leaphorn en Chee onderzoek naar een antropoloog die 's nachts is verdwenen bij een Indiaanse ruine. Dan worden er twee lijken gevonden op een oude begraafplaats, samen met gestolen artefacten en botten. Leaphorn en Chee duiken vol overgave in dit mysterieuze avontuur. Tony Hillerman wordt al decennia zeer hoog gewaardeerd als schrijver, en zeker niet alleen wat betreft het detective-element in zijn boeken.

top

Het is duidelijk dat forensische pathologie/antropologie/archeologie al lange tijd in het middelpunt van de belangstelling staat. Dat is dagelijks te merken als je de TV-gids openslaat, met series als de verschillende CSI's, Bones, maar ook de vele documentaires die handelen over opgravingen, autopsies, seriemoordenaars etc. En al jaren zijn deze elementen ook zeer populair op filmgebied.
Maar ik denk dat het echter toch veelal de boeken zelf zijn die de trends veroorzaken, vaak staan boeken (reeksen) aan de basis van films en series. Het hele thrillergenre heeft een enorme vlucht genomen de afgelopen jaren, en het vernieuwt zich nog steeds. Dat houdt dus concreet in, dat ik nog tijden vooruit kan en nog lang niet zonder spannend leesvoer zal zitten!