Het einde van de cirkel       Tom Egeland

Bij Uigeverij De Geus verscheen kort geleden de goedkope herdruk van deze roman die Egeland in 2001 schreef, twee jaar voor de Da Vinci Code.  De schrijver prijst zichzelf gelukkig in zijn nawoord dat hij eerder was; want anders had hij vast een plagiaat claim van Dan Brown's uitgever gehad.

Dat nawoord is heel verhelderend: Egeland gaat in op de populariteit en de achtergronden van dit genre. Grappig genoeg zitten er heel wat overeenkomsten in zijn boek en dat van Brown. Er komt onder andere een albino in voor. Bij Egeland geen gekke monnik maar een serieuze archeoloog, Bjorn Belto. Beide boeken gaan over Jezus en de vraag of hij dood ging, zijn huwelijk met Magdalena en staan kritisch ten opzichte van de kerkdogma's. Beide hebben een complottheorie. Bij Egeland draait het verhaal om een kistje met een geheimzinnige inhoud, die gevonden wordt bij een achthoekige klooster in een afgelegen deel van Noorwegen. En zo zijn er meer overeenkomsten.

Heel prettig van het boek vind ik het rustige tempo en de eigenzinnige humor. Geen wilde achtervolgingen zoals bij Brown, geen moorden zelfs! Egeland denkt ook dat dit de reden is waarom het boek weinig gedaan heeft. Leuk voor hem dat lezers het boek nu weer ontdekken in het kielzog van de Da Vinci Code.

Labyrinth        Kate Mosse
***

Er staat een nieuwe Kate Mosse op stapel-  Sepulchre.

De BBC gaat haar eerste bestseller, Labyrinth, voor de televisie bewerken en haar volgende boek, Sepulchre - waarin Rennes-le-Château een centrale rol speelt - verschijnt in oktober 2007 (in het Engels).

***

In de vakantie las ik deze onderhoudende roman van de Engelse schrijfster Kate Mosse. Het verhaal speelt zich af in de Franse Pyreneeën, rond de stad Carcassonne.  Het verhaal gaat als volgt:

Juli 2005: Bij archeologische opgravingen aan de voet van de Pyreneeën ontdekt Alice Tanner twee eeuwenoude skeletten. Het zijn niet alleen de oude botten die haar een onprettig gevoel geven, de gehele tombe straalt een overweldigende, kwaadaardige kracht op haar uit. Op de wand van de grafkamer is een labyrint gekerfd, en bij een van de skeletten vindt ze een ring met eenzelfde labyrint. Het bange besef dringt tot Alice door dat ze iets verstoord heeft dat verborgen had moeten blijven, en dat ze op een of andere manier een verbinding heeft gelegd met een huiveringwekkend verleden, haar verleden? Wanneer ook de politie zich met de vondst bemoeit, besluit Alice om op eigen houtje naspeuringen te doen en stuit ze op zeer merkwaardige zaken…

Juli 1209: 800 jaar eerder in Carcassonne, aan de vooravond van de beestachtige kruistocht die de Languedoc uit elkaar zal rijten, krijgt een 16-jarig meisje een mysterieus boek van haar vader, dat volgens zijn zeggen het geheim van de heilige graal herbergt. Hoewel Alaïs de vreemde woorden en symbolen niet kan begrijpen, beseft ze dat het haar lotsbestemming is om dit geheim tegen elke prijs, hoe hoog ook, te beschermen. Terwijl Carcassonne door legers omsingeld en hermetisch afgesloten is, moet Alaïs alles op alles zetten om het geheim van het labyrint veilig te stellen… Verlies, intrige, geweld en passie bepalen voortaan haar leven terwijl ze vecht tegen de ongebroken boze kracht van haar tegenstander. Tot het noodlot haar, net als Alice, naar dezelfde grot voert, waar alles beslist zal worden…

Ik heb genoten van dit verhaal, alhoewel ik het traag op gang vond komen. Vooral het archeologische aspect trok me erg aan. Dat was ook de reden dat ik het boek kocht op de boot van Dover naar Calais.

De ingrediënten lijken weer erg op de Da Vinci Code: het boek wordt op de omslag aangeprezen met de slogan- Drie geheimen, twee vrouwen, een graal...

Meer van hetzelfde zou je denken. Het leuke hier is dat de twee vrouwen die de hoofdrol spelen redelijk zelfstandig zijn en een band met elkaar hebben door de eeuwen heen. Zij zijn de hoeders van het graalgeheim dat dit keer uit een labyrint, drie boeken, een aantal ringen en een zegel (de 'merel') bestaat. Kate Mosse heeft kennis van de Katharen, een sekte die in de vroege Middeleeuwen in Carcassonnne en omgeving ontstond. Dat gegeven is in de ontknoping van het boek een belangrijk en interessant aspect.  De intrige zit goed in elkaar, er zit genoeg romantiek, spanning en historie in het verhaal om het geheel boeiend te houden.

Af en toe klonken er wat bekende elementen door: de belegering van Carcassonne deed me soms (woordelijk) herinneren aan de belegering van Helmsdiepte in The Lord of the Rings (de ladders tegen de muur, het bombardement met hoofden en de woorden 'and so it begins...), evenals de achtervolgingen door twee bezeten mensen (als de monnik in de Da Vinci Code). Maar misschien is dit toeval?

In ieder geval is dit boek zeker een aanrader voor ieder die houdt van geschiedenis, Frankrijk en een prima geschreven avontuurlijk verhaal. Kate Mosse is schrijfster en presentator en oprichter van het Chichester Writing Festival.

De website van Kate Mosse: www.mosselabyrinth.co.uk

De Acht         Katherine Neville

Deze roman is al in 1988 geschreven maar door het succes van Dan Brown's Da Vinci Code weer door de uitgeverij uit de kast gehaald. Niet ten onrechte want De Acht is een goed geresearched, zeer onderhoudend en spannend verhaal. In Nederland verscheen het boek in juni 2005 in vertaling.
De schrijfster, Katherine Neville, is afkomstig uit de zakenwereld en het bankierswezen. Als we de flaptest mogen geloven heeft ze er ook een carriëre als schilder, model, computerdeskundige en nog meer van die flitsende beroepen op na gehouden. Erg handig, want al die beroepen kwamen haar goed van pas bij het schrijven van dit boek.

Het gegeven is vrij simpel: in de 18e eeuw, tijdens en na de Franse Revolutie, wordt er in het klooster Montglane door de moeder overste het besluit genomen om een eeuwenoud schaakspel weer op te graven na eeuwenlang verstopt te zijn. De reden waarom dit gebeurt is dat een voorspelling aangeeft dat het spel een slechte invloed heeft op degenen die het gebruiken. Toen Karel de Grote het spel cadeau kreeg van de Moren die het gemaakt hadden, oefende het zijn kracht al op hem uit. Nu zijn er weer kapers op de kust. Om het spel niet in verkeerde handen te laten vallen spoeden twee jonge nonnen, Valerie en Mireille, zich naar hun oom in Parijs, met in hun bezit een aantal schaakstukken. Natuurlijk loopt alles fout voor de meisjes. Het spel wordt uiteindelijk verspreid van Algerije tot de Verenigde Staten.
Parallel aan het verhaal lopen de belevenissen van twee hedendaagse heldinnen, Lily en Catherine, die zonder het te willen in de verwikkelingen van het schaakspel meegesleept worden en die in de loop van het verhaal het dagboek van Mireille in handen krijgen.

Je merkt het al: dit is een verhaal met veel intriges, het speelt zich af in verschillende tijden en kent een groot aantal personages.
Die personages hebben veelal een historische achtergrond: niet alleen Karel de Grote, ook Catharina van Rusland, Napoleon, Talleyrand, Boswell, Worthsworth en William Blake om er maar een paar te noemen, spelen een rol in het boek. Daarom vind ik het jammer dat de schrijfster niet meer moeite heeft gedaan om het verhaal wat authentieker te maken. Vooral het moderne taalgebruik werkt storend: je laat Talleyrand niet tegen Mireille zeggen dat een oorlogsactie van Napoleon een 'cover up' is! Wat ook storend is dat er om de tien hoofstukken door Catherine iets wordt gezegd in de trant van: ' Ik wist nog niet dat het allemaal veel erger zou worden.' Dat verwachten we als lezer zo wie zo al, dat hoef je als schrijver niet uit te spellen. Het verhaal heeft zeker niet de lagen en diepgang van Umberto Eco, ook heeft het verhaal niet de authenticiteit van Michael Faber's meesterwerk The Crimson Petal.
Toch heb ik het met genoegen gelezen. Het boek is een goede opvolger(voorganger eigenlijk) van de Da Vinci Code, waar de actie het ook duidelijk wint van de historische diepgang. Maar dat is niet erg, je kunt hier prima een aantal avonden genoegelijk in lezen.
Alleen een tip voor de redacteur voor het volgende boek van Neville (dat er blijkbaar al aan zit te komen): het kan allemaal wat puntiger dus schrap de overbodige toevoegingen!

top

De schaduw van de wind     Carlos Ruiz Zafon

Een prachtig boek over de liefde voor het boek, zeer meeslepend geschreven.

Hier volgt een recensie van Melanie Schaalma:
" Het Kerkhof van Vergeten Boeken' is een doolhofachtige bibliotheek in het hart van het oude centrum van Barcelona. Op een dag in 1945 wordt de 11-jarige Daniel daar gebracht door zijn vader, die boekhandelaar en antiquair is. Daniel is een kind dat 'opgroeit tussen boeken, er onzichtbare vrienden maakt op bladzijden die langzaam tot stof vergaan en waarvan de geur aan zijn handen blijft kleven.' Hij mag in de bibliotheek een boek uitkiezen, oftewel adopteren en dat wordt De Schaduw van de Wind van Julian Carax.
Als Daniel opgroeit blijken er steeds meer mensen geïnteresseerd in de mysterieuze achtergrond van dit werk en in het leven van de auteur. Daniel heeft het op zich genomen het werk van Carax op te sporen en te beschermen, aangezien het door toedoen van onbekende machten dreigt te verdwijnen. Barcelona en de turbulente periode tussen 1945 en 1966 kleuren de gebeurtenissen. Daniel leert van nabij de vernietigende krachten van het Franco-regime kennen. Zo ontspint zich in de nasleep van de Burgeroorlog een literair mysterie, een zoektocht naar een boek in een boek.

Het boek De Schaduw van de Wind dat wij als lezer in handen hebben, heeft verschillende gezichten: gothic drama, ontwikkelingsroman, historische thriller en nog vele andere. Een boek voor de echte boekenliefhebber en -fanaat, want alles in het verhaal draait tenslotte om boeken en lezen.
Over de auteur: Met De Schaduw van de Wind bereikte Carlos Ruiz Zafon (Spanje, 1964) zijn internationale doorbraak. Het boek kreeg een wereldwijde oplage van meer dan een miljoen exemplaren.
De Schaduw van de Wind is eigenlijk deel 1 van een vierluik, dat kondigt de schrijver zelf aan! Het kerkhof van vergeten boeken gaat een grotere rol spelen in de vervolgen. Niet dat de boeken echt op volgorde gelezen moeten worden, De karakters uit één boek duiken later weer op in een ander verhaal. Goed nieuws voor de lezers die hebben genoten van De schaduw van de wind!

top

De historicus       Elizabeth Kostova

De schrijfster woonde als kind een tijdje met haar vader en moeder in Slovenië. In die periode brachten ze een bezoek aan Amsterdam waar haar vader haar volksverhalen uit de Balkan begon te vertellen. Uit dat bezoek en die verhalen putte ze de inspiratie voor deze roman. Als student reisde Kostova naar Bulgarije om onderzoek te doen naar orale tradities. Die invloed, het vertellen van verhalen, vind je terug in haar boek. Kostova kan het zeker; vakkundig een verhaal vertellen. Dat blijkt wel want ik las het boek in twee middagen uit, heerlijk in de zon op mijn dakterras! Op het moment woont Elizabeth Kostova met haa Bulgaarse man en drie kinderen in de Verenigde Staten.
Het lijkt aan het begin van het verhaal of de 16-jarige dochter van Paul, een historicus gespecialiseerd in de Nederlandse Gouden Eeuw, de hoofdpersoon van De historicus is. Gaandeweg ontdek je dat haar vader én haar moeder, de Roemeense Helena, de belangrijkste personages zijn. Zij vertellen het hoofddeel van het verhaal door brieven, verhalen en hun eigen speurwerk in bibliotheken, kloosters en archieven.
Het verhaal begint als hun dochter een raadselachtig boek en wat brieven in Paul's bibliotheek vindt. Ze krijgt haar vader zover dat hij haar een aantal keren meeneemt op zijn reizen. Daar vertelt hij haar de mysterieuze geschiedenis die achter het gevonden boek zit en over de ontmoeting met haar moeder.
Samen met Helena en Paul zijn drie andere geleerden op zoek naar de verhalen achter het geheimzinnige boek en de brieven. Het blijkt dat die wetenschappers een zelfde soort boek in hun bezit hebben. En allemaal hebben ze het op dezelfde mysterieuze wijze gekregen. Het is bij ze achtergelaten door een onbekende. Vreemd is ook dat het boek blanco is, op een tekening van een draak in het midden na.
Naast haar vader zijn het de Turkse literatuurdeskundige Turgut Bora, professor Bartholomew Rossi, haar vader's promotor die eind 50er jaren plotseling verdwijnt, en de Bulgaar Stoichev, een Byzantium kenner die proberen de geheimen van het boek te ontraadselen. Het brengt ze naar exotische plaatsen. Kostova beschrijft deze met veel gevoel voor sfeer en detail; Istanboel, Bulgarije, Walachije in Roemenie en de verschillende oude kloosters. Ik kreeg zin om al deze interessante plekken eens te bezoeken.

Kostova heeft een prettige manier van schrijven: ze weidt uit waar dat nodig is, zonder overdreven etalering van haar kennis. Ik had na lezing van haar boek ook erg veel zin om Bram Stoker's Dracula weer eens te herlezen. Het is een goed teken als een schrijver enthousiasme voor een klassieker kan oproepen vind ik.
De hoofdpersonen in De historicus komen goed uit de verf, ze zijn stuk voor stuk mensen van vlees en bloed. De dialogen zijn geloofwaardig en het verhaal sleept je, in een rustig tempo, mee naar de volgende ontknoping. Dit in tegenstelling tot De Acht en De Da Vinci Code, waar er geen eind aan razendsnelle actie komt- zeer vermoeiend en niet erg geloofwaardig. Persoonlijk vind ik het ritme van De historicus een stuk aangenamer. De gebeurtenissen volgen elkaar logisch op en het verhaal blijft tot het eind toe spannend. De conclusie; ik heb dit verhaal met veel meer plezier gelezen als het andere boek op deze pagina; De Acht van Katherine Neville.
Als het je echter om actie en spanning en heel veel historische feiten te doen is is het volgende boek wel iets voor jou! Zoals gezegd: je kunt De historicus moeilijk wegleggen. Een fascinerend boek.

top

Javier Sierra  Het geheime avondmaal

' Grote onrust heerst in Milaan. Er circuleren anonieme brieven van iemand die zich de Profeet noemt en die voorspelt dat Milaan aan rampspoed ten onder zal gaan. De geniale schilder Leonardo da Vinci werkt op verzoek van de hertog in Milaan aan Het laatste avondmaal. De schildering wekt veel beroering op omdat ze blasfemisch zou zijn. De kunstenaar heeft zichzelf als een van de apostelen afgebeeld, en een vrouw staat model voor Johannes. In plaats van Judas wordt Petrus geportretteerd als de verrader. Inquisiteur Agustin Leyre heeft de opdracht gekregen om de Profeet te ontmaskeren en de rust in de stad te herstellen. Hij moet zien te ontdekken welk geheim het Latijnse vers herbergt waarmee de Profeet zijn brieven ondertekent. En wat staat er in het blauwe boekje dat Da Vinci niet uit handen wil geven?'

Het geheime avondmaal  leest als een trein maar heeft veel meer diepgang dan bijvoorbeeld de Da Vinci code of De acht van Neville. Javier Sierra schrijft wel over dezelfde uitgangspunten als Dan Brown maar hij brengt het allemaal veel overtuigender. De sfeer is heel goed getroffen, alhoewel het taalgebruik wel wat modern is af en toe.

Leonarda da Vinci wordt afgeschilderd als een excentrieke man die houdt van raadsels en tussen het schilderen door bezig is met de constructie van apparaten die vaak niet werken. Zijn leerlingen aanbidden hem, zijn opdrachtgevers vinden hem maar een lastig mannetje. Agustin Leyre heeft wel respect voor hem maar wordt zelf ook gemanipuleerd door de machthebbers in de kerk. De raadsels houden de lezer bezig, maar je moet wel van goede huize komen om te ontdekken waar het allemaal om draait. Uiteindelijk maken de Katharen (uitgeroeid door de katholieke kerk zogenaamd), het verloren evangelie van Johannes en de mythe rond Maria Magdalena deel uit van de ingewikkelde plot. Je hebt de binnenkant van de omslag waar het Laatste Avondmaal staat afgebeeld veelvuldig nodig om de uitspraken in het boek te vergelijken met het schilderij.
Javier Sierra verweeft het leven en de kunst van Leonardo da Vinci met meer en minder bekende periodes en figuren uit de geschiedenis. Doorspekt met mysteries en sfeervolle beschrijvingen van architectuur, kunst en literatuur is Het geheime avondmaal een historische thriller die zich kan meten met De Da Vinci Code volgens de uitgever. Toch haalt het boek het niet bij Umberto Eco's Naam van de roos, de eerste in de rij thrillers over dit onderwerp, vind ik. Eco's roman is op veel meer niveau's te lezen en geeft ook werkelijk inzicht in de politiek, religieuze machinaties en filosofie van die tijd. Het geheime avondmaal zit een beetje tussen deze beide thrillers in wat kwaliteit betreft.
Zoek je een prettig te lezen detective met enig niveau dan ben je bij Sierra zeker aan het goede adres.
Javier Sierra (1971) is de auteur van diverse literaire thrillers maar brak definitief door met zijn bekroonde roman La Cena Secreta. In Spanje werd het boek kort na verschijnen een bestseller en werden er ruim 150.000 exemplaren verkocht.

Zijn nieuwe boek in vertaling heet Het geheim van Napoleon, en heeft zeker zo'n intrigerend thema als Het geheime avondmaal. Lezen dus!

korte inhoud:

Op een zomeravond van 1798 vallen meer dan dertigduizend Franse soldaten onder leiding van Napoleon Bonaparte Egypte binnen dat door de Turken is bezet. Een jaar later, vlak voordat hij het land verlaat, besluit de jonge en idealistische Napoleon in zijn eentje een nacht door te brengen in de Grote Piramide van Gizeh bij Caïro. Hij is ervan overtuigd dat Jezus van Nazareth tijdens zijn Egyptische ballingschap de formule voor het eeuwige leven had ontdekt. Maar de volgende ochtend komt Napoleon bleek en angstig weer naar buiten. Wat is er tijdens die nachtelijke uren voorgevallen? En wat had hij enkele maanden eerder in Nazareth ontdekt? Bestsellerauteur Javier Sierra verwerkt grondig historisch onderzoek tot een spannend verhaal en verandert daarmee onherroepelijk onze kijk op een belangrijk hoofdstuk uit de geschiedenis.

Mocht je meer van dit soort boeken willen lezen dan kan ik je de volgende zeker aanraden:

Peter Ackroyd    Nacht over Clerkenwell                              

Londen, variant op de Canterbury Tales

Jon Fasman     De bibliotheek van de geograaf              

Vier continenten, op zoek naar alchemistische werken zie ook mijn pagina over bibliothrillers

Matthew Pearl  De Dante club                                              

Boston, een elitegroep Amerikaanse Dante-kenners op zoek naar de moordenaar die geïnspireerd wordt door Dante's Inferno. Een van de beste detectives van de laatste tijd vind ik. Pearl komt dit jaar met een soortgelijk boek over 19e-eeuwse griezelschrijver Edgar Allan Poe. Ik kijk er nu al naar uit!  zie ook mijn Poe pagina!!

Pablo de Santis  Het labyrinth                                              

Buenos Aires, op zoek naar het geheime oeuvre van een schrijver. Doet erg denken aan Ruiz Zafon's De schaduw van de wind  

top